augustus 2011
In de maanden juni en juli verbleef ik in Nederland, ik was nog niet koud vertrokken of een zware storm heeft het hek weggeslagen.

Dat kwam door twee dingen:

Na mijn terugkeer hebben we het hek verstevigd met ijzeren steunen. Verder wordt er gebouwd aan een toiletgebouwtje. Het terrein ligt op 2,5 kilometer van het dorp Medina Coura, de vrouwen verblijven geruime tijd in de tuin, waardoor de behoefte aan een toilet groot is.

Dan is er nog steeds een probleem met de put, het is niet te geloven, maar op een dusdanig kleine afstand van de rivier de Bani is de toestroom beperkt. De oplossing ligt in het verder uitgraven van de put, die nu 10 meter bedraagt, maar omdat er problemen zijn met de compressor lukt het niet de put voldoende leeg te zuigen opdat onderin gewerkt kan worden. Naar een oplossing wordt gezocht. Er is niet zoveel haast mee geboden, want er wel enigszins water en verder zitten we midden in de regentijd.

De tuin gaat op zich goed. Al heel veel vrouwen hebben gezaaid en de eerste oogst van de gombo zit er aan te komen. Trouwens hebben de vrouwen op eigen initiatief het nodige gezaaid en gepland: yams, papaya's, patate (zoete aardappel), pepers en diverse boompjes (mango en goyave).

juni 2011
Er is veel gebeurd in Medina Coura, maar de vrouwen zijn nog nèt niet begonnen. Ze staan echter te popelen.
Het huisje is gebouwd, er is een stevig hek geplaatst en het terrein is al verkaveld in stukjes van 10 x 10 meter.
Echter er is tegen alle verwachting in een probleem met de watervoorziening. De put heeft te weinig water. Binnen een klein uurtje is de put leeg, de toevoer is kennelijk niet voldoende. Nu is Niangaly de puttengraver bezig met het boren van een gat in de bodem van de put, zodat de watertoevoer kan worden vergroot. Verder is het nu een kwestie van het verdelen van de veldjes. Dat zal waarschijnlijk gebeuren in de derde week van juni. En daarna kunnen de vrouwen aan de slag.
Anders dan in de andere tuinen moesten we apart een bewaker aanstellen, maar ook dat is opgelost. Inmiddels woont daar Hamidou met vrouw en vijf kinderen.

hierboven de plattegrond met de 9 bassins en de veldjes

We hebben in deze tuin gekozen voor 9 bassins, in plaats van 5 in de andere. Dit heeft verschillende voordelen.

het boren van een forage onderin de put

het eerste water wordt opgepompt, links bewaker Hamidou met zijn vrouw, rechts het oudste zoontje


de tijd zal leren of hier iets gaat groeien, de overtuiging is er in elk geval wel!

december 2010
Er valt nog niet zo heel veel te vertellen over Medina Coura. Er is nog geen schep de grond in gegaan. Medina Coura is een dorp buiten Mopti, het is best groot, zeer langgerekt ook, vlak bij de rivier de Bani. Een aantal weduwen van allerlei komaf, hebben zich verenigd in een Association des femmes om er gezamenlijk nog iets van te maken. En Baba zal Baba niet zijn om daar op in te spelen. De vrouwen hebben het niet makkelijk, maar zijn enorm gemotiveerd.
We zijn toe aan een volgend project, de tuinen in Sangubaka en Sarédera doen het redelijk tot goed, we willen meer. Dat hebben we ook beloofd aan onze donateurs. Halverwege het jaar 2010 hebben Baba en ik de weduwen gepolst van Medina Coura, er was geen twijfel mogelijk, aan hun zou het niet liggen. Het is een groep van 80 tot 120 vrouwen.
Naar aanleiding van die eerste vergadering hebben we rondgekeken naar een geschikt terrein. En ondanks de leegte in Mali is het rond Medina Coura niet gemakkelijk om nog iets te vinden. In de andere twee dorpen hebben de chefs een stuk grond beschikbaar gesteld, maar hier is de situatie anders. De grond is eigendom van particulieren of van associations. Grootste handicap die we tegenkwamen was de afstand, waardoor bijna alles afviel of minder aantrekkelijk was. Het dichtstbijzijnde terrein is onherbergzaam en kaal, zo op het oog kan ik mij niet voorstellen dat hier nooit iets kan groeien. Maar Baba heeft andere ideën, geen twijfel, de grond is goed, maar je moet hem bewerken en vooral hij moet worden bevloeid. Het eerste moeten de vrouwen doen, voor water kan de Stichting Mopti zorgen.
Het bleef een tijdje stil daarna, Baba voerde in alle discretie onderhandelingen en het leek of er geen schot in zat. We organiseerden nog een keer een vergadering, de vrouwen werden ongerust dat we ze zouden laten zitten. Het gaf ons de overtuiging dat er een sterke wil was. Dat bleek ook uit het feit dat ze naar aanleiding van onze uitleg over het beheer van de toekomstige tuin al zelfstandig geld aan het inzamelen waren, die werd gestort in de kas van de aanstaande tuin! Het leek mij een beetje voorbarig, maar het idee was wel heel sympatiek. Voor 2010 had ik de hoop opgegeven, de einde-jaarsactie leek in het water te vallen, ik had al een concept geschreven met "niks nodig". Tot eind november Baba opeens met het grote nieuws kwam dat er schot zat in de zaak. De eigenaresse van het terrein wil de helft van het terrein van twee hectare verkopen voor een kleine 2300 euro met als bijkomende conditie dat de Stichting zorg draagt voor een omheining van het geheel, dus inclusief hun gedeelte. Naar schatting belopen de extra kosten daarvan ongeveer 2250 euro. De eigendom van het terrein komt aan de Malinese tak van de Stichting Mopti (de AFGSM). Daarmee kunnen we garanderen dat de grond buiten de Stichting Mopti om niet kan worden verkocht. We zouden dan al onze investeringen in een klap kwijt zijn en dat is niet de bedoeling.

We houden u op de hoogte!

een tuin voor de weduwen van Medina Coura